نقش کتاب در زندگی ما
0

نقش کتاب در زندگی ما

کتابخوانی یعنی با کتاب ، انس و الفت برقرار کردن  ،

یعنی با کتاب ، زندگی کردن ،یعنی با روح و روان و همۀ وجود خود با یک اثر مواجه شدن .

ممکن است بگویید کتاب و اثری که شایستۀ چنین دلباختگی و ارج نهادنی باشد بسیار اندک است ، می پذیریم ؛ اما سؤال اینجا است که همین آثار به قول شما اندک ، چند ساعت از وقت گرانبهای ما را به خود اختصاص می دهد ؟!

تعارف را کنار بگذاریم ، واقعاً ما چه نسبتی با کتاب داریم ؟ کتاب چه نقشی در زندگی روزمرۀ ما و در تصمیم گیریها ، هدف گذاریها و صورت و محتوای اقدامات ما ایفا می کند ؟

 

در جهان بال و پر گشودن آموز        که پریدن نتوان با پر و بال دگران

کتاب میراثی ماندگار، پدیده ای شکوهمند و با ارزش و عنصری رشد آفرین و روشنگر در پهنه زندگانی بشر است.افتخار ما نیز در این است که فرهنگ و باورهای دینی ما یعنی آیین مقدس اسلام مبتنی بر ارزش بینش و دانش و ارجمندی کتاب و نگارش است و خداوند منان معجزه ابدی و محبوبترین فرستاده اش را یک ‹‹کتاب›› قرار داده است؛ ‹‹قرآن کریم›› سرآمد همه کتابهای عظیم.

همچنین پیشینه فرهنگی ما و شما در عصر شکوفایی تمدن اسلامی و اهتمام دانشمندان ایرانی در پدید آوردن آثار ارزشمند و جهانی همه و همه ناظر بر اهمیت کتاب و کتاب خوانی است.اگر تنها از بعد ملی هم به مسئله بنگریم ،گرایش به کتاب و کتاب خوانی را تا حدود زیادی پیش از پذیرش اسلام و بسیار گسترده تر و پر دامنه تر پس از آن در میان مردم فهیم میهنمان به خوبی می بینیم.

 

نقش برجسته،والا ،حساس و سازنده کتاب در پویشهای تکامل آفرین فردی و اجتماعی،ناشی از گستردگی روح ارزش دانش و بینش و ابهت و اهمیت فرهنگ مکتوب در تاریخ بشری است و به راستی سزاوار نیست که چنین عنصرهایی را به دست فراموشی یا کم توجهی بسپاریم.باری که در هفته کتاب باید به نحوه والا از کتاب قدردانی شود و نقش آن را در زندگی و جامعه پر رنگ تر نماییم.بدون شک فرهیختگان جامعه از کندی رشد و نارسایی‌ها و کمبود ها در حوزه تحقیق و مطالعه و کتاب و کتابخانه و نیز با نگرش به عدم بهره گیری کامل از امکانات نوین،سخت غمناک و دل آزرده می شوند.اما مسئولان ،باید فکری کنند. تنها در هفته کتاب نمی توان مشکلات و پیاودهای ناگوار آیندة کتاب را حل کرد.ما همیشه عادت داریم یا بهتر بگویم عادت کرده ایم که با رسیدن هفته کتاب  و کتاب خوانی تازه به فکر کتاب می افتیم و حتی در این روزها مسابقات کتاب خوانی،اهداء جوایز به نفرات برتر کتابخوان و… برگزار می‌کنیم، اما مهم و حائز اهمیت تر اینجاست که ما هیچ گاه سعی نکرده ایم مسائل کتاب را در سطح ملی و جهانی از بعد نهفته آن بنگریم.همیشه افرادی که از یک مسئله روحی رنج می برند سعی می کنند که خود را به یک پزشک متخصص نشان دهند یا به سفر بروند ،این دسته از افراد جامعه وجود کتاب را نادیده گرفته اندو چرایی و جواب آن این است که به مطالعه علاقه ندارند یا فرصت خواندن کتاب را ندارند.در ضمیر کتاب نیرویی نهفته شده است که اگر به آن لحظه ای خیره بشوی و ذهن خود را از زنگارها و خط خطی های زندگی روزمره پاک کنی چنان آرامشی به انسان می دهد که حاضر به جدا شدن از آن نیستی.

 

گاهی اوقات یک نما از کتاب و کتابخانه ها را در رسانه ها می بینیم ولی هرگز ندیدیم که یک شبکه ویژه رویدادهای کتاب افتتاح شود . چرا دربین شبکه های صداو سیما کتاب جایگاهی ندارد؟! نقش کتاب و اطلاع رسانی در این زمینه باید از طریق رسانه ملی برای مردم پر رنگ تر شود.

مشکلات نشر کتاب دلایل ویژه ای دارد که یکی از آنها را می توان پایین بودن شمارگان کتاب دانست و این خود ناشی از عدم جایگزینی فرهنگ مطالعه در اندیشه و افکار است. هرگاه سنت حسنه کتابخوانی در میان مردم رواج یابد اعتبارات زیادی به نشر کتاب اختصاص می یابد و بازده مطلوب خود که رشد فرهنگ فردی و اجتماعی است به نحو شایسته ای نشان  خواهد داد.پس می توان گفت که نقش تبلیغ و اطلاع رسانی و رغبت انگیزی بی تردید نقشی مهم و برجسته است . جریان کتاب و کتابخوانی حرکت پیوسته و پویایی است که باید همچون جویباری همواره در تکاپو باشد و مانند رودی ره بسوی دریا سپارد .پس انسانها نیز باید از نو آموزی و نوخوانی باز نمانند و این پویش همواره باید رو به تزاید داشته باشد .حال آنکه متاسفانه شاهد و ناظر عکس این جریانیم یعنی برخی تنها با استفاده ار معلومات و محفوظات خود مبادرت می ورزند بی آنکه در افزایش دانش و بینش خود گامی بردارند یا بر دامنه مطالعات خود بیفزایند. ولی با وجود این دنیای کتاب و کتابخوانی اختصاص به گروه ویژه ای ندارد.همچنان که ماهی به آب زنده است انسان نیز باید با کتاب زندگی کند و کتابخوانی باید به عنوان یک نیاز و احساس دائمی لازم و روزانه ،در میان همگان رایج و مطرح باشد. پس از آنچه که گفتیم اولین گام جهت همگانی کردن کتاب توجه به سیاست و راهکار ملی کتاب است، یعنی: اهداف نشر کتاب به روشنی مطرح و بیان شود. روش‌هایی برای درست مطالعه کردن و شبکه های کتابخوانی و خدمات کتابخانه ای در سراسر مدارس آموزش داده شود. کودکانمان را در سنین پایین به مطالعه ترغیب کنیم. سعی شود برنامه های کتابخوانی گسترش یابد و انجمنهای صنفی کتابخوانی تشکیل شود. در این میان کتابداران هم در معرفی کتاب نقش بسزایی دارند.

 

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

0

بالا

X